Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Συμμετέχει όντως το Ίντερνετ στην κλιματική αλλαγή?

Είναι της μόδας να μετράμε το "οικολογικό αποτύπωμα" οποιασδήποτε ανθρώπινης δραστηριότητας: όχι στο βοδινό, όχι στο ταξίδι με αεροπλάνο, όχι στο μάνγκο που έφτασε από τη Βραζιλία. Όσο και αν αυτές οι ανάλυσεις δεν στερούνται βάσης, υποκρύπτουν, ίσως και ηθελημένα, την αυτονόητη αλήθεια: για την υπερθέρμανση του πλανήτη φταίει ο δυτικός υπερκατανωτικός τρόπος ζωής και η κυριαρχία του αυτοκινήτου.
Ένας από τους τομείς που σιγά σιγά πάει να ενοχοποιηθεί είναι και το Ίντερνετ. Πρέπει να νιώθουμε ένοχοι κάθε φορά που "γκουγκλάρουμε" κάτι ή κάνουμε "like" τη φωτογραφία του πρώην συμμαθητή μας από τις καλοκαιρινές του διακοπές? Εδώ μπορείτε να δείτε μια ανάλυση που παρουσιάζει με "ουδέτερο" και εποπτικό τρόπο το πόσο συμμετέχει το ίντερνετ στην κλιματική αλλαγή. Το δικό μου συμπέρασμα: μάλλον πρέπει να goοglαρουμε άφοβα και να πάρουμε το ποδήλατο στη δουλειά (ε όχι και να δουλεύουμε από το σπίτι κάθε μέρα!!).

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Eργαστήριο χώματος στην Οικογιορτή (Πάρκο Τρίτση)



Τρείς τεχνικές: το Cob, το pise (ή rammed earth ή tapial ή κοπανητό χώμα) και οι πλινθοι (πλιθιά).
Τρεις κατασκευές (μία για κάθε τεχνική): ένας ξυλόφουρνος, ένα παγκάκι και ένας μικρός τοιχίσκος.
Τρεις ημέρες (το πρώτο παρασκευο-σαββατο-κύριακο) του Οκτώβρη, στο πάρκο τρίτση, στην οικογιορτή.
Σαν μέλος των μηχανικών της Γης πήρα μέρος στο εργαστήριο αυτό και με καθυστέρηση παρουσιάζω κάποιες φωτογραφίες.

Παγκάκι (pise)


Την πρώτη μέρα τελείωσε η θεμελίωση (πέτρα με κονίαμα μείγμα με βάση τον ασβέστη και το κουρασάνι)

Tη δεύτερη μέρα άρχισε το κοπάνημα. Στρώσεις χώματος των 10εκ. που μετά το κοπάνημα έφταναν τα 5 εκ.

Στο τέλος του τριημέρου, το ξεκαλούπωμα μας αποζημιώνει και φανερώνει μια μικρή αστοχία στη γωνία

Την επόμενη βδομάδα επιστροφή για να μπουν τα ξύλα που προστατεύουν από τη βροχή και επιτρέπουν στον επισκέπτη να καθήσει. Πόσο θα αντέξει? Άγνωστο, προσεχώς μετά το χειμώνα θα φανεί και θα φωτογραφηθεί ξανά.






Ξυλόφουρνος - pise




Πλιθιά




(φώτο Κ. Καταβούτας)